[ أَنْضَى ] أَنْضَاهُ لاغر كردش 7 نزار كردش و هو النِّضْوُ شتر لاغر 6 البعير المهزول و الأَنْضَاءُ جمع ط [ أَعْطَى ] أَعْطَاهُ مَالًا مال دادش و هي العَطِيَّةُ بخشش 5 دادنى و العَطَاءُ مترادف و العَطَايَا جمع ع [ أَرْعَى ] أَرْعَاهُ سَمْعَهُ كوش داشت بوى 7 كوش فرو نهاد او را [ أَقْعَى ] أَقْعَى الكَلْبُ بر دنبال نشست سك 6 جلَس على استه غ [ أَصْغَى ] أَصْغَى إِلَيْهِ كوش داشت بوى [ أَطْغَى ] أَطْغَاهُ از حد بكذرانيد او را [ أَلْغَى ] أَلْغَى الشَّىْءَ باطل كرد چيز را 5 بيفكند چيز را ف [ أَحْفَى ] أَحْفَى الشَّارِبَ ببُريد سبلت را 5 بچِيد سسبلت را و أَحْفَاهُ فى المَسْأَلَةِ الْحَاح كردش در خواستن 7 سختى كرد به او در سؤال [ أَخْفَى ] أَخْفَاهُ پنهان كرد او را 6 كتَمه أو اظْهره 7 بپوشيد او را [ أَصْفَى ] أَصْفَاهُ ويژه كرد بوى دوستى را و أَصْفَاهُ بالشَّىْءِ بكزيد او را به چيز [ أَعْفَى ] أَعْفَاهُ عن الأَمْرِ معاف داشت او را از كار 5 عفو كردش از كار [ أَغْفَى ] أَغْفَى بخفت 6 بغنود ، نامَ [ أَلْفَى ] أَلْفَاهُ بيافت او را ق [ أَبْقَى ] أَبْقَاهُ اللَّهُ بقا دادش خداى 6 زندكانى داد ويرا خداى و أَبْقَى عَلَيْهِ رحمت كردش 5 نكاه داشت حرمت او را 7 بر وى شفقت كرد و هي البُقْيا رحمت 5 نكاه‌دارى و اين حرمت 6 الحِفْظ 7 شفقت [ أَسْقَى ] أَسْقَاهُمُ اللّهُ آب داد ايشانرا خداى [ أَشْقَى ] أَشْقَاه بدبخت كردش [ أَعْقَى ] أَعْقَى الشَّىْءُ تلخ شد چيز 6 مرَّ [ أَلْقَى ] أَلْقَاهُ بيفكندش و شَىْءُ لَقًى چيزى افكنده 5 چيزى انداخته 6 مُلْقَى و أَلْقَى عَلَيْهِ كَذَا بيفكند بر وى فلان چيزى و أَلْقَى إِلَيْهِ الأَمْرَ به دو بكذاشت كار را 5 رسانيد بوى كار را ك [ أَذْكَى ] أَذْكَى النارَ افروخت آتش را 7 [ أَشْكَى ] أَشْكَاهُ در شكايت انداخت او را ل [ آلَى ] آلَى بِاللَّهِ سوكند خورد بخداى و هى الأَلِيَّةُ سوكند 6 الحَلف و آلَى من الامْرَأَةِ سوكند خورد كه نزديكى نكند بزن 6 قال لها و اللّه لا أقربك [ أَبْلَى ] أَبْلَاهُ اللّهُ بَلَاءً حَسَنًا بيازمودش خداى بآزمودن نيكو 7 نيكو كرد به او خداى نيكوى خوب و أَبْلَى فى القِتَالِ مردانكى كرد در جنك 5 هنر نمود در جنك و أَبْلَاهُ عُذْرًا عذر خواست او را 5 پيدا كردش عذرى 7 طلَب منه عذرًا و أَبْلَى الثَّوبَ كهنه كرد جامه را [ أَجْلَى ] أَجْلَاهُم عَن مَنَازِلِهم بيرون كرد ايشان را از جايهاء ايشان 7 آواره كرد ايشان را از خانهاى و أَجْلَوْا بِأَنْفُسِهِم خود بيرون شدند [ أَخْلَى ] أَخْلَى المَوْضِعَ خالى كرد جايرا [ أَدْلَى ] أَدْلَى الدَّلْوَ فى البِئْرِ فرو كرد دلو را در چاه 5 فروهشت دلو را 7 فرو كذاشت او را و أَدْلَى بالحُجَّةِ و القَرَابَةِ حجت آورد و خويشى كرد 6 و أَدْلَى بمَالِهِ إِلَى الحَاكِمِ أي أَلْقاه إليه رِشْوَةً [ أَشْلَى ] أَشْلَى الكَلْبَ بخواند سك را 6 دعاه [ أَصْلَى ] أَصْلَاهُ بالنار بسوزانيدش به آتش 7 بريان كردش به آتش [ أَعْلَى ] أَعْلَاهُ بلند كرد او را و أَعْلَى عن الوِسَادَةِ دور شد از بالِش [ أَغْلَى ] أَغْلَى السِّعْرَ كران كرد نَرخ را 6 ضِدُّ أَرْخصه و أَغْلَى القِدْرَ بجوشانيد ديك را [ أَمْلَى ] أَمْلَى عَلَيْهِ الكِتَابَ امْلا كرد بر وى كتاب را و أَمْلَى اللّهُ لَهُ فى العُمْرِ زمان داد خداى ويرا در زندكانى 5 مهلت دادش در عمر م [ أَحْمَى ] أَحْمَى الحَدِيدَةَ كرم كرد آهن را و أَحْمَى عَلَيْهِ المِيسَمَ داغ بر وى نهاد [ أَعْمَى ] أَعْمَى اللّهُ عَيْنَهُ كور كرد خداى چشم او را [ أَنْمَى ] أَنْمَى اللّهُ مَالَهُ زياده كرد خداى مالش را